Jarnołtówek to letniskowa wieś położona w malowniczej Dolinie Zlotego Potoku u podnóża Biskupiej Kopy (988 m n.p.m.). Po raz pierwszy pisemna wzmianka o niej pojawiła się w 1269 r. Jarnołtówek często nawiedzały powodzie. Największa z nich miała miejsce w 1903 r. Przez 5 dni i nocy w towarzystwie ustawicznych grzmotów i błyskawic lały sie z czarnych chmur strumienie deszczu. Brunatna i mętna woda zalała wsie w dolinie potoku. Najdotkliwsze szkody poczyniła w Jarnołtówku - nie dość, że runął tu kościół, to woda wdarła się przez mury cmentarne i silny prąd wyciągnął z grobów około 100 zwłok, które płynęły przez całą wieś. 12 sierpnia 1903 r. tereny dotknięte powodzią odwiedziła cesarzowa Augusta Wiktoria. Przy jej finansowym wsparciu wybudowano w Jarnołtówku zaporę z suchym zbiornikiem retencyjnym. Inwestycję zaprojektowano w 1906 r., a kamień na budowę wydobywano i przewożono ze specjalnie na ten cel otwartego kamieniołomu. 27 października 1909 r. budowę zakończono. Tama ma 15,4 m wysokości i około 50 m długości. Suchy zbiornik, jaki tworzy, może pomieścić 2,25 milionów m3 wody. W ten sposób Jarnołtówek i dalsze miejscowości leżące w dolinie Złotego Potoku (Pokrzywna, Moszczanka, Łąka Prudnicka) zostały skutecznie zabezpieczone przed niebezpiecznymi wodami rzeki. Można się było o tym przekonać podczas ostatniej powodzi w 1997 r. Po niej zaporę poddano remontowi. Na pamiątkę pobytu cesarzowej w Jarnołtówku ustawiono obelisk z napisem upamiętniającym ten fakt. Został on częściowo zniszczony w okresie powojennym. Obecnie po częściowej renowacji, ustawiono go na terenie przykościelnym w Jarnołtówku. Cesarzowa ofiarowała również obraz "Chrystus na morzu", który znajduje się w ołtarzu głównym kościoła, wybudowanego w 1907 r.
Wśród kapliczek przydrożnych na szczególną uwagę zasługuje najstarsza, oryginalna, w kształcie czworobocznego słupa z niszami, ozdobnymi gzymsami i gontowym daszkiem. Prawdopodobnie pochodzi ona z XVII w., choć tradycja datuje jej powstanie na 1553 rok. Według legendy postawiona została przez przestępcę za pokutę. W centrum wsi można zobaczyć pochodzącą z I połowy XIX w. niedawno odnowioną, figurę czeskiego świętego Jana Niepomucena. Jak głosi legenda, został on aresztowany z rozkazu króla Wacława IV ze względu na odmowę złamania tajemnicy spowiedzi królowej Zofii. Kapłana poddano okrutnym torturom, a następnie spętanego i zakneblowanego zrzucono z mostu Karola w Pradze do Wełtawy. Nad miejscem jego utonięcia zabłysnął wieniec gwiazd, stąd gwiezdna aureola nad wizerunkiem męczennika. Kilka dni po jego śmierci Wełtawa wyschła do tego stopnia, że nie trzeba było pokonywać jej przez most. Od tego czasu Św. Jan Nepomucen stał sie patronem mostów i orędownikiem w czasie powodzi.
W Jarnołtówku na uwagę zasługuje również pięknie odrestaurowany pałac. Pierwotnie był to dwór obronny - obecnie pozostała z niego sucha fosa i dolna część murów z ok. 1600 r. Przejście nad fosą umożliwiał dawniej kamienny most. Obok dworu znajduje się pochodząca z XVIII w. oficyna. Całość otacza park, w którym rosną wiekowe drzewa, m.in. uznana za pomnik przyrody okazała topola biała.